дэкрэпітацыя

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова дэкрэпітацыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	дэкрэпіта́цыя мн. дэкрэпіта́цыі
Родны каго? чаго?	дэкрэпіта́цыі мн. дэкрэпіта́цый, дэкрэпіта́цыяў
Давальны каму? чаму?	дэкрэпіта́цыі мн. дэкрэпіта́цыям
Вінавальны каго? што?	дэкрэпіта́цыю мн. дэкрэпіта́цыі
Творны кім? чым?	дэкрэпіта́цыяй, дэкрэпіта́цыяю мн. дэкрэпіта́цыямі
Месны у кім? у чым?	дэкрэпіта́цыі мн. дэкрэпіта́цыях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

На Бога спадзявайся, але і сам старайся.
Божа, памажы, а сам не ляжы (але й сам падбяжы).
Працуй, нябожа, то і Бог паможа.

нябожа — ласкавы або спачувальны зварот да малодшага па гадах

кожны мованыцік («вы што, не можаце напісаць шаурма па-беларуску?») з цягам часу ператвараецца ў мованацыка («вы няправільна напісалі, ну якая шаварня?!»)

dekrepitacyja — беларуская лацінка

Слова дэкрэпітацыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: