Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 птушка, -і, ДМ -шцы; Родны склон мн. -шак; жаночы род
  1. Пакрытая пухам і пер'ем жывёліна класа пазваночных, якая мае дзве канечнасці, крылы і дзюбу. Вадаплаўныя птушкі. Хатнія птушкі. ▪ У лесе жылі звяры і драпежныя птушкі: каршуны, совы, пугачы, ястрабы. ← Якуб Колас. / у знач. зборны назоўнік Ездзілі ў Мінск караваны з ільном, збожжам, .. птушкай. ← Змітрок Бядуля.
  2. пераноснае значэнне размоўнае слова у іранічным сэнсе Пра чалавека, з пункту гледжання яго грамадскага значэння, становішча. Гэтая схільнасць упаўнаважанага — не дзіва, бо чалавек ён старонкі і па-сапраўднаму не ведае, што гэта за птушка наш Лепятун. ← Аляксей Кулакоўскі. — Ну, калі ўжо сам таварыш Верашчака... — прамовіў я такім тонам, быццам мне вельмі добра было вядома, якая гэта значная птушка — Верашчака. ← Яўген Васілёнак.
  3. размоўнае слова Паметка на палях тэксту або ў тэксце ў выглядзе дзвюх рысак, якія сходзяцца ўнізе вострым вуглом. Зарыпела пяро: «Тут у вас не выходзіць...» «Тут вам трэба «падумаць ...» «Тут крыху змякчыць...» «Тут вось «птушку» паставім, разважыць не шкодзіць...» ← Сяргей Дзяргай.
  •••
  Вольная птушка — пра чалавека, які жыве незалежна, свабодна.
  Птушка высокага палёту (звычайна у іранічным сэнсе) — пра чалавека, які займае высокае становішча ў грамадстве.
  Ранняя птушка — пра таго, хто рана ўстае, з'яўляецца рана дзе-н.
  Стрэляная птушка — пра бывалага, вопытнага ў якой-н. справе чалавека.