STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова мянтушка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
мянту́шка мн. мянту́шкі |
| Родны каго? чаго? |
мянту́шкі мн. мянту́шак |
| Давальны каму? чаму? |
мянту́шцы мн. мянту́шкам |
| Вінавальны каго? што? |
мянту́шку мн. мянту́шкі |
| Творны кім? чым? |
мянту́шкай, мянту́шкаю мн. мянту́шкамі |
| Месны у кім? у чым? |
мянту́шцы мн. мянту́шках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
джгаць
1. Калоць, раніць джалам (пра насякомых); кусаць (пра змей). // Апякаць (пра крапіву, мароз).
2. Хутка ісці, бегчы; імчацца.
— Ты такі смачны пірог згатавала.
— Дзякуй.
— Аб'ядзенне проста, падзяліся сакрэтам.
— Я сплю з тваім хлопцам.
miantuška — беларуская лацінка
Слова мянтушка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік мянтушка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове мянушка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› мянта́шыць (9)
(9) вывіту́шка ‹
› мянто́ўскі (9)
(9) квакту́шка ‹
› мянту́з (6)
(9) смакту́шка ‹
› мяну́шка (7)
(6) пту́шка ‹
› мянушка-дэскрыптыў (18)
(10) жар-пту́шка ‹
› мянціцца (8)
(12) пажа́р-пту́шка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
