STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова мянушка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
мяну́шка мн. мяну́шкі |
| Родны каго? чаго? |
мяну́шкі мн. мяну́шак |
| Давальны каму? чаму? |
мяну́шцы мн. мяну́шкам |
| Вінавальны каго? што? |
мяну́шку мн. мяну́шкі |
| Творны кім? чым? |
мяну́шкай, мяну́шкаю мн. мяну́шкамі |
| Месны у кім? у чым? |
мяну́шцы мн. мяну́шках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не гадуючы малога, не будзеш мець і вялікае.
— Дарагая, мо 0.5 піва?
— Не!
— Але ты ж любіш піва!
— Люблю, але я так мала не буду.
mianuška — беларуская лацінка
Слова мянушка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік мянушка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове мянушка-дэскрыптыў + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› мянто́ўскі (9)
(8) піўну́шка ‹
› мянту́з (6)
(7) ляну́шка ‹
› мянту́шка (8)
(9) зеляну́шка ‹
› мянушка-дэскрыптыў (18)
(11) імя-мянушка ‹
› мянціцца (8)
(7) пяну́шка ‹
› мянці́ць (7)
(5) пу́шка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
