аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова арфіст
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
арфі́ст мн. арфі́сты |
| Родны каго? чаго? |
арфі́ста мн. арфі́стаў |
| Давальны каму? чаму? |
арфі́сту мн. арфі́стам |
| Вінавальны каго? што? |
арфі́ста мн. арфі́стаў |
| Творны кім? чым? |
арфі́стам мн. арфі́стамі |
| Месны у кім? у чым? |
арфі́сце мн. арфі́стах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Свой над вірам патрасе, але ў вір не панясе.
— Ты мяне чуеш?
— Чую. Але не слухаю.
arfist — беларуская лацінка
Слова арфіст (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік арфіст — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове арфістка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› арфаэпі́чны (10)
(10) эпіграфі́ст ‹
› арфаэ́пія (8)
(11) шклографі́ст ‹
› арфі́зм (6)
(6) сафі́ст ‹
› арфі́стка (8)
(6) суфі́ст ‹
› арфі́чны (7)
(8) пацыфі́ст ‹
› архаза́ўр (8)
(15) сацыя́л-пацыфі́ст ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.