STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова эпіграфіст
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
эпіграфі́ст мн. эпіграфі́сты |
| Родны каго? чаго? |
эпіграфі́ста мн. эпіграфі́стаў |
| Давальны каму? чаму? |
эпіграфі́сту мн. эпіграфі́стам |
| Вінавальны каго? што? |
эпіграфі́ста мн. эпіграфі́стаў |
| Творны кім? чым? |
эпіграфі́стам мн. эпіграфі́стамі |
| Месны у кім? у чым? |
эпіграфі́сце мн. эпіграфі́стах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто сябе хваліць, няхай таго пярун спаліць.
Не хвалі сябе, няхай людзі пахваляць.
Чужая пахвала як гром грыміць, а самахвальства смярдзіць.
Дзяўчаты мараць пра мілых і клапатлівых хлопцаў, але ў такіх хлопцаў ужо ёсць хлопцы.
epihrafist — беларуская лацінка
Слова эпіграфіст (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік эпіграфіст — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове эпідот + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› эпігра́мшчык (11)
(11) тэлеграфі́ст ‹
› эпі́граф (7)
(16) радыётэлеграфі́ст ‹
› эпігра́фіка (10)
(11) паліграфі́ст ‹
› эпіграфі́чны (11)
(11) шклографі́ст ‹
› эпідо́т (6)
(6) сафі́ст ‹
› эпідура́льны (11)
(6) арфі́ст ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
