аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова эпіграфіка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
эпігра́фіка мн. — |
| Родны каго? чаго? |
эпігра́фікі мн. — |
| Давальны каму? чаму? |
эпігра́фіцы мн. — |
| Вінавальны каго? што? |
эпігра́фіку мн. — |
| Творны кім? чым? |
эпігра́фікай, эпігра́фікаю мн. — |
| Месны у кім? у чым? |
эпігра́фіцы мн. — |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
У гультая і страха цячэ, і печ не пячэ.
Прыказка.— Тата, я атрымаў пасведчанне кіроўцы.
— Дык у цябе ж машыны няма.
— Дык у цябе ёсць.
— Дык я і без твайго пасведчання на ёй езджу.
epihrafika — беларуская лацінка
Слова эпіграфіка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік эпіграфіка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове эпіграфіст + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› эпігра́мны (9)
(7) Ко́рсіка ‹
› эпігра́мшчык (11)
(7) Джэ́сіка ‹
› эпі́граф (7)
(7) гра́фіка ‹
› эпіграфі́ст (10)
(14) дэрматаглі́фіка ‹
› эпіграфі́чны (11)
(7) тро́фіка ‹
› эпідо́т (6)
(8) стро́фіка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.