аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова строфіка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
стро́фіка мн. — |
| Родны каго? чаго? |
стро́фікі мн. — |
| Давальны каму? чаму? |
стро́фіцы мн. — |
| Вінавальны каго? што? |
стро́фіку мн. — |
| Творны кім? чым? |
стро́фікай, стро́фікаю мн. — |
| Месны у кім? у чым? |
стро́фіцы мн. — |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
пе́сціць во́чы — пра што-н. прыгожае, прыемнае на выгляд
песціць надзею, песціць мару, песціць думкі — жадаць здзяйснення чаго-н. прыемнага; пялегаваць (пераноснае значэнне)
Я дзве гадзіны стараюся і гатую на вячэру рызота з таматамі, базілікам, на белым віне. А муж кажа: «дзякуй, смачны рыс». І дабаўляе маянэз.
strofika — беларуская лацінка
Слова строфіка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік строфіка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове строчка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› стро́паль (8)
(10) эпігра́фіка ‹
› стро́пальны (10)
(14) дэрматаглі́фіка ‹
› стро́пальшчык (12)
(7) тро́фіка ‹
› стро́чаны (8)
(9) спецы́фіка ‹
› стро́чаны (8)
(6) Ме́хіка ‹
› стро́чка (7)
(7) псі́хіка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.