аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова пунктуальнасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пунктуа́льнасць мн. пунктуа́льнасці |
| Родны каго? чаго? |
пунктуа́льнасці мн. пунктуа́льнасцяў, пунктуа́льнасцей |
| Давальны каму? чаму? |
пунктуа́льнасці мн. пунктуа́льнасцям |
| Вінавальны каго? што? |
пунктуа́льнасць мн. пунктуа́льнасці |
| Творны кім? чым? |
пунктуа́льнасцю мн. пунктуа́льнасцямі |
| Месны у кім? у чым? |
пунктуа́льнасці мн. пунктуа́льнасцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
мянці́ць — што, чым і без дапаўнення — гаварыць многа і без толку, гаварыць бязглуздзіцу; трапацца, лапатаць
мянта́шка — пра таго, хто многа і без толку гаворыць; трапло (пераноснае значэнне)
кожны мованыцік («вы што, не можаце напісаць шаурма па-беларуску?») з цягам часу ператвараецца ў мованацыка («вы няправільна напісалі, ну якая шаварня?!»)
punktuaĺnasć — беларуская лацінка
Слова пунктуальнасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пунктуальнасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пунктуацыя + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пу́нктавы (8)
(12) актуа́льнасць ‹
› пунктат (7)
(14) неактуа́льнасць ‹
› пунктуа́льна (11)
(17) інтэлектуа́льнасць ‹
› пунктуа́льны (11)
(16) непунктуа́льнасць ‹
› пунктуацы́йна-арфаграфі́чны (25)
(18) звышпунктуа́льнасць ‹
› пунктуацы́йны (12)
(14) эвентуа́льнасць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.