аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова пунсовасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пунсо́васць мн. пунсо́васці |
| Родны каго? чаго? |
пунсо́васці мн. пунсо́васцяў, пунсо́васцей |
| Давальны каму? чаму? |
пунсо́васці мн. пунсо́васцям |
| Вінавальны каго? што? |
пунсо́васць мн. пунсо́васці |
| Творны кім? чым? |
пунсо́васцю мн. пунсо́васцямі |
| Месны у кім? у чым? |
пунсо́васці мн. пунсо́васцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
На лапату ды за хату.
Узяць венік ды на сметнік.
— Мне спатрэбіцца надзейны чалавек, які ў старасці падасць шклянку віскі.
— Мо шклянку вады?
— Ты не падыходзіш.
punsovasć — беларуская лацінка
Слова пунсовасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пунсовасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пунсон + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пунсо́ва (7)
(13) своечасо́васць ‹
› пунсо́ва-ружо́вы (14)
(15) несвоечасо́васць ‹
› пунсо́ва-чырво́ны (15)
(15) нясвоечасо́васць ‹
› пунсо́венька (11)
(10) папсо́васць ‹
› пунсо́венькі (11)
(13) чыстапсо́васць ‹
› пунсо́вы (7)
(9) мусо́васць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.