аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
пунсо́вы — прыметнік Пунтус — назоўнік
канцэпт

пунсон

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова пунсон
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 пунсо́н

мн.  пунсо́ны
Родны
каго? чаго?		 пунсо́на

мн.  пунсо́наў
Давальны
каму? чаму?		 пунсо́ну

мн.  пунсо́нам
Вінавальны
каго? што?		 пунсо́н

мн.  пунсо́ны
Творны
кім? чым?		 пунсо́нам

мн.  пунсо́намі
Месны
у кім? у чым?		 пунсо́не

мн.  пунсо́нах
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

добрае надвор'е — пагода
дрэннае надвор'е — непагадзь (зацяжная непагода)

хто дажджом косіць, той пагодаю сушыць (з нар.)

Пяць стадый прыняцця ў беларусаў:
А можа так і трэба.
А можа так і трэба.
А можа так і трэба.
А можа так і трэба.
А можа так і трэба.


punson — беларуская лацінка

Слова пунсон (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік пунсон — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове пунш + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› пунсо́венька (11)

(9) брабансо́н ‹

› пунсо́венькі (11)

(7) пуансо́н ‹

› пунсо́вы (7)

(6) шансо́н ‹

› Пунтус (6)

(6) гарсо́н ‹

› пу́нш (4)

(7) закусо́н ‹

› пу́ншавы (7)

(5) мусо́н ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

шэдэўр