пусцячок

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова пусцячок
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	пусцячо́к мн. пусцячкі́
Родны каго? чаго?	пусцячка́ мн. пусцячко́ў
Давальны каму? чаму?	пусцячку́ мн. пусцячка́м
Вінавальны каго? што?	пусцячо́к мн. пусцячкі́
Творны кім? чым?	пусцячко́м мн. пусцячка́мі
Месны у кім? у чым?	пусцячку́ мн. пусцячка́х
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

як скура́т на агні́ (круціцца, выкручвацца) — даказваць сваю непрычыннасць, невінаватасць у якой-н. справе, звычайна нядобрай, выгароджваць сябе; празмерна, залішне выкручвацца

— Ведаеш, што прыходзіць да тых, хто ўмее чакаць?
— Што?
— Ніхалеры. Так і чакаюць.

pusciačok — беларуская лацінка

Слова пусцячок (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: