аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
пусцячо́к — назоўнік пу́та — назоўнік
канцэпт

пусцячына

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова пусцячына
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 пусця́чына

мн.  пусця́чыны
Родны
каго? чаго?		 пусця́чыны

мн.  пусця́чын
Давальны
каму? чаму?		 пусця́чыне

мн.  пусця́чынам
Вінавальны
каго? што?		 пусця́чыну

мн.  пусця́чыны
Творны
кім? чым?		 пусця́чынай, пусця́чынаю

мн.  пусця́чынамі
Месны
у кім? у чым?		 пусця́чыне

мн.  пусця́чынах
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Будзе і на нашай вуліцы свята.

Прымаўка.

— Католік значыць паляк, праваслаўны значыць рускі.
— Я паганец. Я беларус.


pusciačyna — беларуская лацінка

Слова пусцячына (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік пусцячына — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове пута + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› пусцяко́вінка (12)

(9) кумпя́чына ‹

› пусцяко́вы (9)

(8) ме́сячына ‹

› пусцячо́к (8)

(7) уся́чына ‹

› пу́та (4)

(4) шы́на ‹

› пута (4)

(11) закарва́шына ‹

› пута́на (6)

(9) грузашына ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

работнік месяца