STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова путана
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пута́на мн. пута́ны |
| Родны каго? чаго? |
пута́ны мн. пута́н |
| Давальны каму? чаму? |
пута́не мн. пута́нам |
| Вінавальны каго? што? |
пута́ну мн. пута́н |
| Творны кім? чым? |
пута́най, пута́наю мн. пута́намі |
| Месны у кім? у чым? |
пута́не мн. пута́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто чужога не шануе, свайго мець не будзе.
— Ах, я зноў хачу ў Парыж!
— О, а вы былі?
— Не, учора таксама хацела.
putana — беларуская лацінка
Слова путана (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік путана — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове путаніна + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пусця́чына (9)
(8) стапта́на ‹
› пута (4)
(6) Астана́ ‹
› пу́та (4)
(11) распласта́на ‹
› пу́таніна (8)
(7) спу́тана ‹
› пу́танне (7)
(6) сута́на ‹
› путара́к (7)
(7) блы́тана ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
