аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова шына
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
шы́на мн. шы́ны |
| Родны каго? чаго? |
шы́ны мн. шы́н |
| Давальны каму? чаму? |
шы́не мн. шы́нам |
| Вінавальны каго? што? |
шы́ну мн. шы́ны |
| Творны кім? чым? |
шы́най, шы́наю мн. шы́намі |
| Месны у кім? у чым? |
шы́не мн. шы́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
(а) бо́жухна! (у значэнні выклічніка) — выказвае здзіўленне, радасць, абурэнне і пад.
Раптам ты ператвараешся ў чалавека, які нікога не папракае, пазбягае пустых размоў, спакойна глядзіць на людзей, што робяцца чужымі, і добра разумее: усё да лепшага.
šyna — беларуская лацінка
Слова шына (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік шына — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове шынамантажнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› шы́мі (4)
(8) ме́сячына ‹
› шымо́за (6)
(7) уся́чына ‹
› шымпанзэ́ (8)
(9) пусця́чына ‹
› шынаманта́жнік (13)
(11) закарва́шына ‹
› шынаманта́жны (12)
(9) грузашына ‹
› шынарамо́нтны (12)
(8) калашына́ ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.