пушту

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
нескланяльны

праскланяць слова пушту
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	пушту́ мн. пушту́
Родны каго? чаго?	пушту́ мн. пушту́
Давальны каму? чаму?	пушту́ мн. пушту́
Вінавальны каго? што?	пушту́ мн. пушту́
Творны кім? чым?	пушту́ мн. пушту́
Месны у кім? у чым?	пушту́ мн. пушту́
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Згода дом будуе, а нязгода — руйнуе.

правільна: бульбу спярша памыць, потым пачысціць, потым памыць яшчэ раз
і трэба мець калекцыю днушак: для сырога мяса, для хлеба, для гародніны-садавіны і г. д.

што вачамі лыпаем?

puštu — беларуская лацінка

Слова пушту (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: