STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова пушча
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пу́шча мн. пу́шчы |
| Родны каго? чаго? |
пу́шчы мн. пу́шчаў |
| Давальны каму? чаму? |
пу́шчы мн. пу́шчам |
| Вінавальны каго? што? |
пу́шчу мн. пу́шчы |
| Творны кім? чым? |
пу́шчай, пу́шчаю мн. пу́шчамі |
| Месны у кім? у чым? |
пу́шчы мн. пу́шчах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Лішняе мудраванне — дураванне.
— Слухай, там у халадзільніку быў торт. Дзе ён?
— Я з'ела адзін кавалачак.
— Добра, а дзе астатнія кавалачкі?
— А я не рэзала.
pušča — беларуская лацінка
Слова пушча (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пушча — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пушчалка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пу́шта (5)
(7) віду́шча ‹
› пушту́ (5)
(9) невіду́шча ‹
› пушту́нскі (9)
(10) усёвідушча ‹
› пу́шчавы (7)
(6) то́ўшча ‹
› пушча́лка (8)
(9) дажджы́шча ‹
› пушча́нка (8)
(6) ржы́шча ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
