мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
пушча́нка — назоўнік пу́шчанскі — прыметнік
канцэпт

пушчанне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова пушчанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
пушча́нне

мн.  пушча́нні
Родны
каго? чаго?
пушча́ння

мн.  пушча́нняў
Давальны
каму? чаму?
пушча́нню

мн.  пушча́нням
Вінавальны
каго? што?
пушча́нне

мн.  пушча́нні
Творны
кім? чым?
пушча́ннем

мн.  пушча́ннямі
Месны
у кім? у чым?
пушча́нні

мн.  пушча́ннях
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

як вол да карэ́ты — зусім не (прыйсціся да чаго-н.); пра таго, хто аказаўся недарэчным у нейкіх абставінах


Спачатку яны кажуць, што ў іх усё нармальна, а потым накручваюць дзясяткі кіламетраў пешшу пад сумныя песні ў навушніках.


puščannie — беларуская лацінка

Слова пушчанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік пушчанне — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове пушыначка + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


пу́шчавы (7)

(8) пішча́нне

пушча́лка (8)

(11) адпо́мшчанне

пушча́нка (8)

(9) мо́ршчанне

пу́шчанскі (9)

(9) тру́шчанне

пу́шчаны (7)

(9) тры́шчанне

пу́шчаны (7)

(8) чы́шчанне


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

елкі