аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова пішчанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пішча́нне мн. пішча́нні |
| Родны каго? чаго? |
пішча́ння мн. пішча́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
пішча́нню мн. пішча́нням |
| Вінавальны каго? што? |
пішча́нне мн. пішча́нні |
| Творны кім? чым? |
пішча́ннем мн. пішча́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
пішча́нні мн. пішча́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
І ў старой печы агонь добра гарыць.
Стары вол ніколі баразну не скрывіць (не сапсуе).
Дзе старыя кусты, той двор не пусты.
Сядзяць за півам, выпіваюць,
Аб розных справах разважаюць,
А піва ім вяселіць душы.
piščannie — беларуская лацінка
Слова пішчанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пішчанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пішчолка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пішча́лы (7)
(8) вішча́нне ‹
› пішча́ль (7)
(8) нішча́нне ‹
› пішча́льны (9)
(8) ні́шчанне ‹
› пішча́ць (7)
(11) адпо́мшчанне ‹
› пішчо́лка (8)
(9) мо́ршчанне ‹
› пішчо́м (6)
(8) пушча́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.