пышналюбства

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова пышналюбства
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	пышналю́бства мн. пышналю́бствы
Родны каго? чаго?	пышналю́бства мн. пышналю́бстваў
Давальны каму? чаму?	пышналю́бству мн. пышналю́бствам
Вінавальны каго? што?	пышналю́бства мн. пышналю́бствы
Творны кім? чым?	пышналю́бствам мн. пышналю́бствамі
Месны у кім? у чым?	пышналю́бстве мн. пышналю́бствах
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

Як пойдзеш нацянькі, то праходзіш тры дзянькі.

нацянькі́ — самым кароткім шляхам, наўпрост

Раней вы пісалі экзЕмпляр, цяпер пішаце экзЭмпляр.
Раней вы пісалі сЕрвіс, цяпер пішаце сЭрвіс.
Што ў вас не так з сЭксам?

праверачнае слова сэканд-хэнд

Слова пышналюбства (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік пышналюбства — у родным, давальным, творным і месным склоне

Навігатар

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).