аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова пяроўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пяро́ўка мн. пяро́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
пяро́ўкі мн. пяро́вак |
| Давальны каму? чаму? |
пяро́ўцы мн. пяро́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
пяро́ўку мн. пяро́ўкі |
| Творны кім? чым? |
пяро́ўкай, пяро́ўкаю мн. пяро́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
пяро́ўцы мн. пяро́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Будзе і на нашай вуліцы свята.
Прымаўка.— Няхай будзе з табой розум.
— А сіла?
— Розум і сілу перамагае.
piaroŭka — беларуская лацінка
Слова пяроўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пяроўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пярсцёнак + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пяро́круг (8)
(7) вяро́ўка ‹
› пяро́рва (7)
(13) трохкаляро́ўка ‹
› пяро́трус (8)
(10) каўняро́ўка ‹
› пярсце́ністы (11)
(9) папяро́ўка ‹
› пярсцё́нак (9)
(5) со́ўка ‹
› пярсцё́нік (9)
(8) квасо́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.