рабая

гэта

назоўнік
субстантываваны
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
ад’ектыўны тып скланення

праскланяць слова рабая
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. раба́я м. — н. — мн. рабы́я
Родны каго? чаго?	ж. рабо́й м. — н. — мн. рабы́х
Давальны каму? чаму?	ж. рабо́й м. — н. — мн. рабы́м
Вінавальны каго? што?	ж. рабу́ю м. — н. — мн. рабы́х
Творны кім? чым?	ж. рабо́й, рабо́ю м. — н. — мн. рабы́мі
Месны у кім? у чым?	ж. рабо́й м. — н. — мн. рабы́х

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

дуро́нік — свавольнік, гарэза

Па вадзе шлёпаюць басанож малыя дуронікі, закасаўшы нагавіцы, задраўшы кашулі. (Максім Гарэцкі)

28 гадоў.
Дзіцячыя спадзяванні: уласны дом, машына, кватэра, муж, двое дзяцей, бацькі на маім забеспячэнні.
Рэчаіснасць: купіла прыкалдэсны ражок для абутку.

rabaja — беларуская лацінка

Слова рабая (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: