аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
субстантываваны
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
ад’ектыўны тып скланення
праскланяць слова рабая
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
раба́я
м. — н. — мн. рабы́я |
| Родны каго? чаго? |
ж.
рабо́й
м. — н. — мн. рабы́х |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
рабо́й
м. — н. — мн. рабы́м |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
рабу́ю
м. — н. — мн. рабы́х |
| Творны кім? чым? |
ж.
рабо́й, рабо́ю
м. — н. — мн. рабы́мі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
рабо́й
м. — н. — мн. рабы́х |
скарбніца
Чалавек галодны ні на што не годны.
— Падымі мяне па-над зямлёю, падымі мяне ў светлы абшар!
— Паважаны, выйдзіце з ліфта, гэта апошні паверх.
rabaja — беларуская лацінка
Слова рабая (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік рабая — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове рабдавірус + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› рабачко́м (8)
(5) таф'я́ ‹
› раба́чны (7)
(5) Со́ф'я ‹
› рабашчо́кі (9)
(6) скуф'я́ ‹
› рабдаві́рус (10)
(6) гру́бая ‹
› рабенне (7)
(5) лю́бая ‹
› рабе́нькі (8)
(3) ва́я ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.