Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 работнік, -а, мужчынскі род
  1. Чалавек, заняты работай; працаўнік. І на жніве, і на малацьбе паказаў [старшыня] аднавяскоўцам тое ўмельства хлебароба, якое жыве, не памірае ў сэрцы добрага работніка праз доўгія гады. ← Антон Бялевіч. Дзед Баўтрук работнік сумленны. Гарачкі ў рабоце не пароў, а рабіў паважна, але гладка і акуратна. ← Якуб Колас. // Той, хто можа выконваць работу, працаваць. «Які з цябе работнік, — гаварылі гаспадары. — Вецер свісне, дык упадзеш». ← Змітрок Бядуля.
  2. чаго або які. Той, хто пастаянна працуе дзе-н., прафесійна займаецца якой-н. дзейнасцю. Партыйны работнік. Работнікі сельскай гаспадаркі. Работнікі друку. ▪ Работнікі музея любоўна захоўваюць усё, што звязана з жыццём Леніна. ← газета «Звязда». Работнік літаратуры і мастацтва нямала і нядрэнна расказалі аб подзвігах і героях фронту і тылу. ← Янка Брыль.
  3. Той, хто абслугоўвае каго-н. сваёй працай. Наняць работніка. ▪ [Бародзіч:] — Мы не проста чужыя, панятыя работнікі, мы робім .. самі на сябе. ← Кузьма Чорны. Забегаліся вятры — служакі-гаротнікі: Ніхто не ідзе да зімы ў работнікі. ← Раман Тармола. // Наёмны сельскагаспадарчы рабочы; парабак. — На лішняга работніка грошай у мяне няма, а падсвінкі аж зямлю грызуць ад голаду... ← Алесь Бажко.
  •••
  Наменклатурны работнік — работнік, які значыцца ў спісе кіруючых асоб.