Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

арыентацыя, -і, жаночы род
  1. Дзеянне паводле дзеяслоў арыентаваць, арыентавацца (у 1 знач.); вызначэнне свайго месцазнаходжання.
  2. пераноснае значэнне Уменне разабрацца ў якіх-н. пытаннях, абставінах і пад.; дасведчанасць у чым-н. Добрая арыентацыя ў новай літаратуры.
  3. пераноснае значэнне; на каго-што і без дапаўнення Накіраванасць навуковай, грамадскай і інш. дзейнасці, якая вызначаецца разлікам на каго-, што-н., залежнасцю ад каго-, чаго-н. Арыентацыя на народную мову.
   [Фр. orientation.]

❌

арыентацыя

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова арыентацыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	арыента́цыя мн. арыента́цыі
Родны каго? чаго?	арыента́цыі мн. арыента́цый
Давальны каму? чаму?	арыента́цыі мн. арыента́цыям
Вінавальны каго? што?	арыента́цыю мн. арыента́цыі
Творны кім? чым?	арыента́цыяй, арыента́цыяю мн. арыента́цыямі
Месны у кім? у чым?	арыента́цыі мн. арыента́цыях
Клічная форма	— мн. —

Якуб Колас, «Новая зямля»:
Гарэлка, радасць-весялуха,
Прыемна булькае для вуха
І гэтак вочы прыцягае,
Ну, як каханка маладая!

Чаму ніхто не выпускае гарэлку «Радасць-весялуха»?

Слова арыентацыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік арыентацыя — у родным, давальным, творным і месным склоне

арыентацыя

Навігатар

Мемчыкі