разбур

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова разбур
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	разбу́р мн. разбу́ры
Родны каго? чаго?	разбу́ру мн. разбу́раў
Давальны каму? чаму?	разбу́ру мн. разбу́рам
Вінавальны каго? што?	разбу́р мн. разбу́ры
Творны кім? чым?	разбу́рам мн. разбу́рамі
Месны у кім? у чым?	разбу́ры мн. разбу́рах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Што дурны папсуе, тое і разумны не паправіць.

кожны мованыцік («вы што, не можаце напісаць шаурма па-беларуску?») з цягам часу ператвараецца ў мованацыка («вы няправільна напісалі, ну якая шаварня?!»)

razbur — беларуская лацінка

Слова разбур (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: