аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова разбур
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
разбу́р мн. разбу́ры |
| Родны каго? чаго? |
разбу́ру мн. разбу́раў |
| Давальны каму? чаму? |
разбу́ру мн. разбу́рам |
| Вінавальны каго? што? |
разбу́р мн. разбу́ры |
| Творны кім? чым? |
разбу́рам мн. разбу́рамі |
| Месны у кім? у чым? |
разбу́ры мн. разбу́рах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Што дурны папсуе, тое і разумны не паправіць.
кожны мованыцік («вы што, не можаце напісаць шаурма па-беларуску?») з цягам часу ператвараецца ў мованацыка («вы няправільна напісалі, ну якая шаварня?!»)
razbur — беларуская лацінка
Слова разбур (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік разбур — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове разбуральнасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› разбунтава́ны (12)
(10) электрабу́р ‹
› разбунтава́ць (12)
(5) сабу́р ‹
› разбунто́ўваць (13)
(7) мотабу́р ‹
› разбура́льна (11)
(7) сто́лбур ‹
› разбура́льна-згу́бны (18)
(8) каламбу́р ‹
› разбура́льнасць (14)
(10) тапіна́мбур ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.