аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова сабур
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
сабу́р мн. сабу́ры |
| Родны каго? чаго? |
сабу́ру мн. сабу́раў |
| Давальны каму? чаму? |
сабу́ру мн. сабу́рам |
| Вінавальны каго? што? |
сабу́р мн. сабу́ры |
| Творны кім? чым? |
сабу́рам мн. сабу́рамі |
| Месны у кім? у чым? |
сабу́ры мн. сабу́рах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Ад злосці баляць косці.
На ложку ляжаў п'яны Пятровіч. У ім змагаліся два чалавекі: адзін хацеў спаць, а другі — сраць. Перамаглі абодва.
sabur — беларуская лацінка
Слова сабур (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік сабур — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове сабутэльнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› сабра́цца (8)
(8) тэрмабу́р ‹
› сабра́ць (7)
(8) гідрабу́р ‹
› Сабры́на (7)
(10) электрабу́р ‹
› сабу́равы (8)
(7) мотабу́р ‹
› сабутэ́льнік (11)
(6) разбу́р ‹
› сабутэ́льніца (12)
(7) сто́лбур ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.