Сабрына

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
жаночы род
уласны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова Сабрына
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	Сабры́на мн. Сабры́ны
Родны каго? чаго?	Сабры́ны мн. Сабры́н
Давальны каму? чаму?	Сабры́не мн. Сабры́нам
Вінавальны каго? што?	Сабры́ну мн. Сабры́н
Творны кім? чым?	Сабры́най, Сабры́наю мн. Сабры́намі
Месны у кім? у чым?	Сабры́не мн. Сабры́нах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

І хітры ліс у пастку трапляе.

А чаго ты не зробіш ДНК-тэст? Можа твае бацькі зусім не твае бацькі. Пачні расследаванне.

Sabryna — беларуская лацінка

У СЛОЎНІКАХ НЯМА

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік Сабрына — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове Сава + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0

Навігатар

› сабра́т (6)

(8) амша́рына ‹

› сабра́цца (8)

(8) імша́рына ‹

› сабра́ць (7)

(7) рабры́на ‹

Сабры́на (7)

› сабу́р (5)

(7) пебры́на ‹

› сабу́равы (8)

(9) парэ́брына ‹

› сабутэ́льнік (11)

(7) сябры́на ‹

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Аналема — крывая, якую Сонца «малюе» на небе на працягу года, калі фіксаваць ягонае месцазнаходжанне штодня ў адзін і той жа час.

Вось гэта сапраўды Супер 8.