Сабрына

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
жаночы род
уласны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова Сабрына
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	Сабры́на мн. Сабры́ны
Родны каго? чаго?	Сабры́ны мн. Сабры́н
Давальны каму? чаму?	Сабры́не мн. Сабры́нам
Вінавальны каго? што?	Сабры́ну мн. Сабры́н
Творны кім? чым?	Сабры́най, Сабры́наю мн. Сабры́намі
Месны у кім? у чым?	Сабры́не мн. Сабры́нах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

з душы верне — пра што-н. вельмі непрыемнае, агіднае

Замест таго каб сказаць дзяўчыне «я кахаю цябе», «я цябе люблю», «я жыць без цябе не магу», «я цябе абажаю, абожнюю, любая ты мая, дарагая», мы бубнелі тупую, бязладную, пачварную фразу: «давай з табой дружыць».

Уладзімір Караткевіч

Sabryna — беларуская лацінка

У СЛОЎНІКАХ НЯМА