разжабліванне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова разжабліванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	разжа́бліванне мн. разжа́бліванні
Родны каго? чаго?	разжа́блівання мн. разжа́бліванняў
Давальны каму? чаму?	разжа́бліванню мн. разжа́бліванням
Вінавальны каго? што?	разжа́бліванне мн. разжа́бліванні
Творны кім? чым?	разжа́бліваннем мн. разжа́бліваннямі
Месны у кім? у чым?	разжа́бліванні мн. разжа́бліваннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

— А ты калі-небудзь баяўся мяне страціць?
— Адзін раз. Калі мы беглі да маршруткі, а грошы на праезд былі ў цябе.

razžablivannie — беларуская лацінка

Слова разжабліванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: