Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

разлом, -у, мужчынскі род
1. Дзеянне паводле знач. дзеяслоў разломваць — разламаць і стан паводле знач. дзеяслоў разломвацца — разламацца. // Вынік гэтага дзеяння; разламанае месца. Лінія разлому. ▪ [Кандрат] абскроб бульбіну аж да ружовай лушпайкі, разламаў, — пара так і паваліла з сопкага разлому. ← Уладзімір Караткевіч.
2. пераноснае значэнне Парушэнне ўнутранага адзінства, цэльнасці ў свядомасці чалавека, у грамадскім жыцці. Мне здаецца, яны не страцілі і ніколі не страцяць сва[ёй] глыбокай цікавасці тыя таемныя, кожны раз новыя, своеасаблівыя шляхі, па якіх ідзе чалавек ад вузка асабістых сваіх разломаў да поўнага расчынення сябе ў калектыве. ← Міхась Зарэцкі. Разлом у .. душы [Вярсенева] пачаўся даўно: з паражэння царскай Расіі ў вайне з Японіяй. ← Цімох Сяргейчык.

❌

разлом

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова разлом
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	разло́м мн. разло́мы
Родны каго? чаго?	разло́му мн. разло́маў
Давальны каму? чаму?	разло́му мн. разло́мам
Вінавальны каго? што?	разло́м мн. разло́мы
Творны кім? чым?	разло́мам мн. разло́мамі
Месны у кім? у чым?	разло́ме мн. разло́мах
Клічная форма	— мн. —

Слова разлом (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік разлом — у родным, давальным, творным і месным склоне

разлом

Навігатар

Мемчыкі