STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова асамка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
аса́мка мн. аса́мкі |
| Родны каго? чаго? |
аса́мкі мн. аса́мак |
| Давальны каму? чаму? |
аса́мцы мн. аса́мкам |
| Вінавальны каго? што? |
аса́мку мн. аса́мак |
| Творны кім? чым? |
аса́мкай, аса́мкаю мн. аса́мкамі |
| Месны у кім? у чым? |
аса́мцы мн. аса́мках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
джгаць
1. Калоць, раніць джалам (пра насякомых); кусаць (пра змей). // Апякаць (пра крапіву, мароз).
2. Хутка ісці, бегчы; імчацца.
— Ваша прапанова яшчэ ў сіле?
— Так.
— Тады я зноў адмаўляюся.
asamka — беларуская лацінка
Слова асамка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік асамка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове асамотненасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› аса́місты (8)
(9) за́страмка ‹
› аса́міцца (8)
(8) прыра́мка ‹
› аса́міцца (8)
(5) са́мка ‹
› асамо́тненасць (13)
(9) бальса́мка ‹
› асамо́тненне (11)
(5) та́мка ‹
› асамо́тнены (10)
(5) ха́мка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
анягож, аняж — вядома (ж), а як жа, так // няўжо