раскалочванне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова раскалочванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	раскало́чванне мн. раскало́чванні
Родны каго? чаго?	раскало́чвання мн. раскало́чванняў
Давальны каму? чаму?	раскало́чванню мн. раскало́чванням
Вінавальны каго? што?	раскало́чванне мн. раскало́чванні
Творны кім? чым?	раскало́чваннем мн. раскало́чваннямі
Месны у кім? у чым?	раскало́чванні мн. раскало́чваннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

усеагульная млявасць і абыякавасць да жыцця, падчас жыцця і пасля жыцця

raskaločvannie — беларуская лацінка

Слова раскалочванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: