аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова раскалочванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
раскало́чванне мн. раскало́чванні |
| Родны каго? чаго? |
раскало́чвання мн. раскало́чванняў |
| Давальны каму? чаму? |
раскало́чванню мн. раскало́чванням |
| Вінавальны каго? што? |
раскало́чванне мн. раскало́чванні |
| Творны кім? чым? |
раскало́чваннем мн. раскало́чваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
раскало́чванні мн. раскало́чваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).
усеагульная млявасць і абыякавасць да жыцця, падчас жыцця і пасля жыцця
raskaločvannie — беларуская лацінка
Слова раскалочванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік раскалочванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове раскалупванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› раскало́чаны (11)
(12) вызало́чванне ‹
› раскало́чаны (11)
(12) абкало́чванне ‹
› раскало́чаны (11)
(13) падкало́чванне ‹
› раскало́чваць (12)
(12) ускало́чванне ‹
› раскалупа́ны (11)
(12) выкало́чванне ‹
› раскалупа́ны (11)
(12) дамало́чванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.