аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова расквітка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
раскві́тка мн. раскві́ткі |
| Родны каго? чаго? |
раскві́ткі мн. раскві́так, раскві́ткаў |
| Давальны каму? чаму? |
раскві́тцы мн. раскві́ткам |
| Вінавальны каго? што? |
раскві́тку мн. раскві́ткі |
| Творны кім? чым? |
раскві́ткай, раскві́ткаю мн. раскві́ткамі |
| Месны у кім? у чым? |
раскві́тцы мн. раскві́тках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
у сямі нянек дзіця мурзатае (дзе нянек многа, там дзіця мурзатае)
≅ too many cooks spoil the broth (the soup — US)— Ах, я зноў хачу ў Парыж!
— О, а вы былі?
— Не, учора таксама хацела.
raskvitka — беларуская лацінка
Слова расквітка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік расквітка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове раскеўзванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› расквіта́ючы (11)
(8) акаві́тка ‹
› раскві́твацца (12)
(10) маскаві́тка ‹
› раскві́тваць (11)
(10) працаві́тка ‹
› расквітне́лы (11)
(6) сві́тка ‹
› расквітне́лы (11)
(9) пярэ́вітка ‹
› расквітне́ць (11)
(6) агі́тка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.