распалажэнне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова распалажэнне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	распалажэ́нне мн. —
Родны каго? чаго?	распалажэ́ння мн. —
Давальны каму? чаму?	распалажэ́нню мн. —
Вінавальны каго? што?	распалажэ́нне мн. —
Творны кім? чым?	распалажэ́ннем мн. —
Месны у кім? у чым?	распалажэ́нні мн. —
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Хто пытае, той не блудзіць, хто шукае, той знаходзіць.
Не шукаючы, не знойдзеш = Шукай, дык знойдзеш.
Пашукай, як трэба, і знойдзеш, што трэба.

Калі вам за 30 і вы дасюль гуляеце ў камп'ютарныя гульні — гэта прыкмета інфантылізму. Пакуль вы гуляеце ў свае брамы балдура ды старфілды, сапраўды сталыя і дарослыя людзі вашых гадоў ужо прасаджваюць кватэры ў анлайн-казіно.

raspalažennie — беларуская лацінка

Слова распалажэнне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: