аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова распісачка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
распі́сачка мн. распі́сачкі |
| Родны каго? чаго? |
распі́сачкі мн. распі́сачак |
| Давальны каму? чаму? |
распі́сачцы мн. распі́сачкам |
| Вінавальны каго? што? |
распі́сачку мн. распі́сачкі |
| Творны кім? чым? |
распі́сачкай, распі́сачкаю мн. распі́сачкамі |
| Месны у кім? у чым? |
распі́сачцы мн. распі́сачках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
І ў старой печы агонь добра гарыць.
Стары вол ніколі баразну не скрывіць (не сапсуе).
Дзе старыя кусты, той двор не пусты.
Горадня — места з Магдэбургскім правам ад 1391 г. На працягу XIV—XVIII стст. горад спрачаўся з Вільняй па багацці і прыгажосці і лічыўся другой сталіцай Вялікага Княства Літоўскага. У Рэчы Паспалітай быў назначаны месцам генеральных соймаў, на якіх абмяркоўваліся пытанні знешняй і ўнутранай палітыкі. У канцы XVIII ст. у Горадні заснавана друкарня, якая выдавала кнігі на беларускай мове.
raspisačka — беларуская лацінка
Слова распісачка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік распісачка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове распісванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› распі́саны (9)
(8) плі́сачка ‹
› распіса́цца (10)
(7) мі́сачка ‹
› распіса́ць (9)
(9) запі́сачка ‹
› распі́сванне (11)
(10) прыпі́сачка ‹
› распі́свацца (11)
(9) сасі́сачка ‹
› распі́сваць (10)
(8) ку́ксачка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
у беларускай мове няма слова МАКАРОНЫ (у мн. ліку)