STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова прыпісачка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прыпі́сачка мн. прыпі́сачкі |
| Родны каго? чаго? |
прыпі́сачкі мн. прыпі́сачак |
| Давальны каму? чаму? |
прыпі́сачцы мн. прыпі́сачкам |
| Вінавальны каго? што? |
прыпі́сачку мн. прыпі́сачкі |
| Творны кім? чым? |
прыпі́сачкай, прыпі́сачкаю мн. прыпі́сачкамі |
| Месны у кім? у чым? |
прыпі́сачцы мн. прыпі́сачках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Вялікая галава, ды пустая.
— А ты ведаеш, што Іван амбідэкстр?
— Хто?
— Іван.
prypisačka — беларуская лацінка
Слова прыпісачка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прыпісачка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прыпісванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прыпі́саны (9)
(7) мі́сачка ‹
› прыпіса́цца (10)
(9) запі́сачка ‹
› прыпіса́ць (9)
(10) распі́сачка ‹
› прыпі́сванне (11)
(9) сасі́сачка ‹
› прыпі́сваны (10)
(8) ку́ксачка ‹
› прыпі́свацца (11)
(7) ко́сачка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Што там робіцца?