STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова раўнаванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
раўнава́нне мн. раўнава́нні |
| Родны каго? чаго? |
раўнава́ння мн. раўнава́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
раўнава́нню мн. раўнава́нням |
| Вінавальны каго? што? |
раўнава́нне мн. раўнава́нні |
| Творны кім? чым? |
раўнава́ннем мн. раўнава́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
раўнава́нні мн. раўнава́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
джгаць
1. Калоць, раніць джалам (пра насякомых); кусаць (пра змей). // Апякаць (пра крапіву, мароз).
2. Хутка ісці, бегчы; імчацца.
У зборніку беларускіх прыказак і прымавак ёсць прыказка з назоўнікам бусел: Дзе бусел вядзецца — там шчаслівае месца. Бусел, паводле даўніх народных вераванняў, лічыўся птушкай свяшчэннай. Той хаце, на якой або паблізу якой бусел ладзіць сваё гняздо, ён прыносіць шчасце.
raŭnavannie — беларуская лацінка
Слова раўнаванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік раўнаванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове раўнавартаснасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› раўнава́льны (11)
(9) існава́нне ‹
› раўнава́льшчык (13)
(11) неіснава́нне ‹
› раўнава́льшчыца (14)
(11) суіснава́нне ‹
› раўнава́ны (9)
(12) абраўнава́нне ‹
› раўнава́ны (9)
(11) ураўнава́нне ‹
› раўнава́ртаснасць (16)
(12) выраўнаванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Паглядзіце фільм Druk і не рабіце так.