Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

суіснаванне, -я, ніякі род
  Адначасовае ці сумеснае існаванне каго-, чаго-н. Характэрнай рысай станаўлення навукова-публіцыстычнага стылю беларускай літаратурнай мовы з'яўляецца шырокае суіснаванне ў гэтай сферы дзвюх літаратурных моў — беларускай і рускай. ← Гісторыя беларускай літаратурнай мовы (1968).
  •••
  Мірнае суіснаванне — важнейшы прынцып ленінскай знешняй палітыкі, які ляжыць у аснове адносін паміж дзяржавамі з розным грамадскім ладам.

❌

суіснаванне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова суіснаванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	суіснава́нне мн. суіснава́нні
Родны каго? чаго?	суіснава́ння мн. суіснава́нняў
Давальны каму? чаму?	суіснава́нню мн. суіснава́нням
Вінавальны каго? што?	суіснава́нне мн. суіснава́нні
Творны кім? чым?	суіснава́ннем мн. суіснава́ннямі
Месны у кім? у чым?	суіснава́нні мн. суіснава́ннях
Клічная форма	— мн. —

— Кім ты хочаш стаць, калі вырасцеш?
— Шчаслівым.
— Ты не зразумеў пытання…
— Вы не зразумелі адказу…

Слова суіснаванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік суіснаванне — у родным, давальным, творным і месным склоне

Навігатар

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.