Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

рашотка, -і, ДМ -тцы; Родны склон мн. -так; жаночы род
  1. Загарадка з пераплеценых радоў драўляных ці металічных пруткоў, палосак і пад. Рашотка, што прыкрывала ўваход у падвал, адкінута ад сцяны дома. ← Вісарыён Гарбук. Пачнём новае жыццё ладзіць, — адказвае Дзямід. — Пакуль тое новае, — гаворыць бацька і прымайстроўвае да перадка выразаную з ліпавай дошкі рашотку. ← Алесь Асіпенка.
  2. абласное слова Агароджа з пруткоў, планак. Садовая рашотка. ▪ Потым праз некалькі мінут.. [Тамара] выйшла вунь на той балкон з пагнутай рашоткай. Я яшчэ хацеў выправіць. Не давялося. ← Аркадзь Пінчук.
  3. Частка топкі, прызначаная для спальвання на ёй цвёрдага паліва; каласнік.
  •••
  За рашотку — у турму (сесці, пасадзіць і пад.).
  За рашоткай — у турме (сядзець, апынуцца і пад.).

❌

рашотка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова рашотка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	рашо́тка мн. рашо́ткі
Родны каго? чаго?	рашо́ткі мн. рашо́так
Давальны каму? чаму?	рашо́тцы мн. рашо́ткам
Вінавальны каго? што?	рашо́тку мн. рашо́ткі
Творны кім? чым?	рашо́ткай, рашо́ткаю мн. рашо́ткамі
Месны у кім? у чым?	рашо́тцы мн. рашо́тках
Клічная форма	— мн. —

Слова рашотка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік рашотка — у родным, давальным, творным і месным склоне

рашотка

Навігатар

Мемчыкі