STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова абрашотка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
абрашо́тка мн. абрашо́ткі |
| Родны каго? чаго? |
абрашо́ткі мн. абрашо́так |
| Давальны каму? чаму? |
абрашо́тцы мн. абрашо́ткам |
| Вінавальны каго? што? |
абрашо́тку мн. абрашо́ткі |
| Творны кім? чым? |
абрашо́ткай, абрашо́ткаю мн. абрашо́ткамі |
| Месны у кім? у чым? |
абрашо́тцы мн. абрашо́тках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Слязьмі рады не дасі.
Журба бядзе не помач.
— Здаецца, вы сказалі, што я вядзьмарка, старая баба, качарга і змяя, — ці праўда гэта?
— Гэта праўда, але я гэтага не казаў.
abrašotka — беларуская лацінка
Слова абрашотка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік абрашотка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове абрашэнне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› абра́шаны (8)
(8) ляшчо́тка ‹
› абрашацца (9)
(9) кляшчо́тка ‹
› абрашаць (8)
(7) рашо́тка ‹
› абрашэнне (9)
(10) падрашо́тка ‹
› абрашэ́ціць (10)
(6) ка́ртка ‹
› абрашэ́чаны (10)
(10) чып-ка́ртка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
