аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова робка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ро́бка мн. ро́бкі |
| Родны каго? чаго? |
ро́бкі мн. ро́бак, ро́бкаў |
| Давальны каму? чаму? |
ро́бцы мн. ро́бкам |
| Вінавальны каго? што? |
ро́бку мн. ро́бкі |
| Творны кім? чым? |
ро́бкай, ро́бкаю мн. ро́бкамі |
| Месны у кім? у чым? |
ро́бцы мн. ро́бках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
працаваць (рабіць), як чорны вол — рабіць не складаючы рук
— Мама, ён жа стары!
— А ты шо, новая?
robka — беларуская лацінка
Слова робка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік робка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове робленасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› Ро́бін (5)
(6) ско́бка ‹
› ро́бін-гу́даўскі (14)
(6) зно́бка ‹
› Ро́бінсан (8)
(8) зазно́бка ‹
› ро́блена (7)
(7) даро́бка ‹
› ро́бленасць (10)
(9) недаро́бка ‹
› ро́блены (7)
(7) жаро́бка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Бедная мова.