аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова скобка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ско́бка мн. ско́бкі |
| Родны каго? чаго? |
ско́бкі мн. ско́бак |
| Давальны каму? чаму? |
ско́бцы мн. ско́бкам |
| Вінавальны каго? што? |
ско́бку мн. ско́бкі |
| Творны кім? чым? |
ско́бкай, ско́бкаю мн. ско́бкамі |
| Месны у кім? у чым? |
ско́бцы мн. ско́бках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не той хлеб, што на полі, а той, што ў гумне.
Вялікія розумы абмяркоўваюць ідэі, сярэднія розумы абмяркоўваюць падзеі, маленькія розумы абмяркоўваюць людзей.
Элеанора Рузвельтskobka — беларуская лацінка
Слова скобка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік скобка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове скобля + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› скна́рыцца (9)
(8) няўдо́бка ‹
› скна́рыць (8)
(7) лазо́бка ‹
› ско́бачны (8)
(9) каназо́бка ‹
› ско́блевы (8)
(6) зно́бка ‹
› ско́блены (8)
(8) зазно́бка ‹
› ско́бля (6)
(5) ро́бка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.