аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова скобля
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ско́бля мн. ско́блі |
| Родны каго? чаго? |
ско́блі мн. ско́бляў |
| Давальны каму? чаму? |
ско́блі мн. ско́блям |
| Вінавальны каго? што? |
ско́блю мн. ско́блі |
| Творны кім? чым? |
ско́бляй, ско́бляю мн. ско́блямі |
| Месны у кім? у чым? |
ско́блі мн. ско́блях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
шаламіць — п'яніць, адурманьваць
Піва шаломіць стомленыя галовы, робіцца трохі весялей. (Якуб Колас)
У бібліятэцы я запытаў, ці ёсць у іх кнігі пра параною. Бібліятэкарка мне шапнула: «Яны якраз за вамі»…
skoblia — беларуская лацінка
Слова скобля (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік скобля — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове скованасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ско́бка (6)
(4) ца́ля ‹
› ско́блевы (8)
(4) ша́ля ‹
› ско́блены (8)
(5) ша́бля ‹
› ско́бсціцца (10)
(7) агло́бля ‹
› ско́ванасць (10)
(7) стрыбля ‹
› ско́ваны (7)
(5) мэ́бля ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Ніколі не крыўдзі беларуса.