ростулка

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова ростулка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	ро́стулка мн. ро́стулкі
Родны каго? чаго?	ро́стулкі мн. ро́стулак
Давальны каму? чаму?	ро́стулцы мн. ро́стулкам
Вінавальны каго? што?	ро́стулку мн. ро́стулкі
Творны кім? чым?	ро́стулкай, ро́стулкаю мн. ро́стулкамі
Месны у кім? у чым?	ро́стулцы мн. ро́стулках
Клічная форма	— мн. —

Полацкія крывічы заснавалі Дзісну́ ў ХІ ст., фартэцыю на Дзвіне назвалі Капец-гарадок. Іван Жахлівы да мястэчка не дайшоў, таму з Полацка туды збеглі багатыя купцы і шляхта.
Капец-гарадок — найлепшая абарона ад капцоў ды апакаліпсісаў. Калі вы шукалі, дзе сустрэць астэроід, то вось.

Слова ростулка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік ростулка — у родным, давальным, творным і месным склоне

Навігатар

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).