аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова рубака
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
руба́ка мн. руба́кі |
| Родны каго? чаго? |
руба́кі мн. руба́к |
| Давальны каму? чаму? |
руба́ку мн. руба́кам |
| Вінавальны каго? што? |
руба́ку мн. руба́к |
| Творны кім? чым? |
руба́кам мн. руба́камі |
| Месны у кім? у чым? |
руба́ку мн. руба́ках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Як была я дзевачкаю, ка мне хадзілі з гарэлачкаю; а як стала маладзіцаю, не сталі хадзіць і з вадзіцаю.
весь мир: депрессия
беларусы: роспач, маркота, клопат, журба, туга, смутак, нядоля, жалоба, скруха, збянтэжанасць, сум
rubaka — беларуская лацінка
Слова рубака (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік рубака — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове рубанак + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› рубава́нне (9)
(5) аба́ка ‹
› рубава́ць (8)
(6) саба́ка ‹
› ру́бавы (6)
(6) таба́ка ‹
› ру́бам (5)
(9) заглы́бака ‹
› руба́нак (7)
(9) няглы́бака ‹
› руба́начны (9)
(8) кульба́ка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).