STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова рубчык
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ру́бчык мн. ру́бчыкі |
| Родны каго? чаго? |
ру́бчыка мн. ру́бчыкаў |
| Давальны каму? чаму? |
ру́бчыку мн. ру́бчыкам |
| Вінавальны каго? што? |
ру́бчык мн. ру́бчыкі |
| Творны кім? чым? |
ру́бчыкам мн. ру́бчыкамі |
| Месны у кім? у чым? |
ру́бчыку мн. ру́бчыках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
клёпкі ў галаве не стае (не хапае) — пра дурнаватага, з дзівацтвамі чалавека
трэцяй бэлькі нестае; пятае клёпкі бракуе; без пятай дошчачкі; не ўсе дома ў каго (пра дзівака, чалавека ненармальнага, прыдуркаватага)— А тое нэймінгавае агенцтва добрае?
— Яны прапанавалі назваць рэстаран «Людзі на блюдзе».
rubčyk — беларуская лацінка
Слова рубчык (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік рубчык — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове рубялёк + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› рубчаста (8)
(6) ду́бчык ‹
› рубча́стасць (11)
(6) зу́бчык ‹
› рубча́сты (8)
(8) галу́бчык ‹
› ру́бчыкавы (9)
(7) шру́бчык ‹
› рубяжэ́віцкі (11)
(6) су́бчык ‹
› рубялё́к (7)
(6) чу́бчык ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
