аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дубчык
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ду́бчык мн. ду́бчыкі |
| Родны каго? чаго? |
ду́бчыка мн. ду́бчыкаў |
| Давальны каму? чаму? |
ду́бчыку мн. ду́бчыкам |
| Вінавальны каго? што? |
ду́бчык мн. ду́бчыкі |
| Творны кім? чым? |
ду́бчыкам мн. ду́бчыкамі |
| Месны у кім? у чым? |
ду́бчыку мн. ду́бчыках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Слова — вецер, а пісьмо — грунт.
А ёсць курсы, як выйсці з айці?
dubčyk — беларуская лацінка
Слова дубчык (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дубчык — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дубэльты + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дубро́ўны (8)
(6) ра́бчык ‹
› дубро́ўскі (9)
(7) хле́бчык ‹
› дубцо́ўе (7)
(8) варо́бчык ‹
› дубэ́льты (8)
(6) зу́бчык ‹
› дубяне́ць (8)
(8) галу́бчык ‹
› дубяны́ (6)
(6) ру́бчык ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.