аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дубцоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дубцо́ўе мн. дубцо́ўі |
| Родны каго? чаго? |
дубцо́ўя мн. дубцо́ўяў |
| Давальны каму? чаму? |
дубцо́ўю мн. дубцо́ўям |
| Вінавальны каго? што? |
дубцо́ўе мн. дубцо́ўі |
| Творны кім? чым? |
дубцо́ўем мн. дубцо́ўямі |
| Месны у кім? у чым? |
дубцо́ўі мн. дубцо́ўях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хоць парвуся, ды не скаруся.
Цікава, у якім годзе з'явіцца першая ў Мінску шыльдачка шаЎрма...
кава — кавярня, шава — шавярня?dubcoŭje — беларуская лацінка
Слова дубцоўе (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дубцоўе — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дубчык + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› Дубро́ўнік (9)
(7) вярхо́ўе ‹
› дубро́ўны (8)
(8) лапухо́ўе ‹
› дубро́ўскі (9)
(10) беспрацо́ўе ‹
› ду́бчык (6)
(7) карчо́ўе ‹
› Ду́бчык (6)
(10) безграшо́ўе ‹
› дубэ́льты (8)
(5) ржэ́ўе ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.