STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова вярхоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
вярхо́ўе мн. вярхо́ўі |
| Родны каго? чаго? |
вярхо́ўя мн. вярхо́ўяў |
| Давальны каму? чаму? |
вярхо́ўю мн. вярхо́ўям |
| Вінавальны каго? што? |
вярхо́ўе мн. вярхо́ўі |
| Творны кім? чым? |
вярхо́ўем мн. вярхо́ўямі |
| Месны у кім? у чым? |
вярхо́ўі мн. вярхо́ўях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як пяшчотна сказаць рукі:
р у ч а н я́ т к і
«Няма часу» заўсёды азначае «гэта ў мяне не ў прыярытэце».
viarchoŭje — беларуская лацінка
Слова вярхоўе (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вярхоўе — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вярхоўка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вярхо́віцкі (10)
(7) кусто́ўе ‹
› вярхо́вы (7)
(9) закусто́ўе ‹
› вярхо́м (6)
(5) ято́ўе ‹
› вярхо́ўка (8)
(8) лапухо́ўе ‹
› вярхо́ўнік (9)
(10) беспрацо́ўе ‹
› вярхо́ўны (8)
(7) дубцо́ўе ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
