STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова рудаўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
руда́ўка мн. руда́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
руда́ўкі мн. руда́вак |
| Давальны каму? чаму? |
руда́ўцы мн. руда́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
руда́ўку мн. руда́ўкі |
| Творны кім? чым? |
руда́ўкай, руда́ўкаю мн. руда́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
руда́ўцы мн. руда́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
з блыхі рабіць вала — прыдаваць чаму-н. нязначнаму вялікае значэнне; перабольшваць
— А ты калі-небудзь баяўся мяне страціць?
— Адзін раз. Калі мы беглі да маршруткі, а грошы на праезд былі ў цябе.
rudaŭka — беларуская лацінка
Слова рудаўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік рудаўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове рудаўпраўленне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› рудапраяўле́нне (14)
(7) се́даўка ‹
› рудасартава́льны (15)
(7) по́даўка ‹
› рудаспу́ск (9)
(9) баро́даўка ‹
› рудаўпраўле́нне (14)
(7) ля́даўка ‹
› рудаўтвара́льны (14)
(9) дзяржа́ўка ‹
› рудаўтварэ́нне (13)
(7) вужа́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
