аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова вужаўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
вужа́ўка мн. вужа́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
вужа́ўкі мн. вужа́вак |
| Давальны каму? чаму? |
вужа́ўцы мн. вужа́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
вужа́ўку мн. вужа́ўкі |
| Творны кім? чым? |
вужа́ўкай, вужа́ўкаю мн. вужа́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
вужа́ўцы мн. вужа́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Без мазаля на руках не будзе хлеба ў зубах.
Бедная беларуская мова:
стары
старэча
старызна
старычына
старэнькі
старыкан
старпёр
vužaŭka — беларуская лацінка
Слова вужаўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вужаўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вужлак + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вужападо́бны (11)
(7) руда́ўка ‹
› вужападо́бны (11)
(7) ля́даўка ‹
› вужападо́бныя (12)
(9) дзяржа́ўка ‹
› вужа́цкі (7)
(7) лі́заўка ‹
› вужа́чы (6)
(9) бро́нзаўка ‹
› вужа́чы (6)
(9) Бяро́заўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.